De overgave is de nieuwe grote roman van Arthur Japin. Met het inmiddels opgebouwde literaire oeuvre van Japin kan dit ook weer niets anders dan een grootse roman zijn.

Van Een schitterend gebrek en De zwarte met het witte hart, zijn inmiddels meer dan een half miljoen exemplaren verkocht en beiden zijn vertaald in meer dan 20 talen! En nu dus weer een historische roman, gebaseerd op ware feiten.

Een pioniersfamilie op weg naar het westen wordt overvallen door een groep Comanche-indianen. De gevolgen zullen hartverscheurend zijn.

Hoop, wraak en nietsontziende liefde zijn wederom de belangrijke ingrediënten. De overgave vertelt het aangrijpende en onvoorstelbare leven van een vrouw die in het gevecht om haar kinderen en kleinkinderen uiteindelijk het machtigste wapen moet leren hanteren: vergeving.

Bij uitgeverij Rubinstein zijn van Een schitterend gebrek, De klank van sneeuw en De grote wereld prachtige luisterboeken gepubliceerd.

Tegelijkertijd met de roman verschijnt ook het luisterboek van De overgave, door Japin zelf voorgelezen.

Arthur Japin (1956) bezocht het gymnasium in Haarlem en studeerde enkele jaren Nederlandse taal- en letterkunde in Amsterdam om vervolgens in 1982 aan de theaterschool af te studeren. Hij speelde diverse rollen voor radio en televisie en op toneel bij onder andere Toneelgroep Centrum en de Theaterunie.

In 1987 ontdekte hij het historische, maar tot dan toe onbekende verhaal van twee Afrikaanse prinsjes die in het negentiende-eeuwse Nederland als Hollanders werden opgevoed.

Hij stopte met acteren en begon te schrijven. Hij publiceerde diverse korte verhalen, hoorspelen, toneelstukken en televisiefilms. In 1996 debuteerde hij met de verhalenbundel Magonische verhalen. Zijn debuut werd veel geprezen in de literaire kritiek, maar hij brak pas bij een groot publiek door met zijn tweede boek, het verhaal van de twee prinsjes: de roman De zwarte met het witte hart.

Het boek werd wereldwijd vertaald werd en bezorgde hem internationale roem. Japin publiceerde dit boek pas na tien jaar onderzoek in onder andere Afrika, Weimar en Indonesië.

Na De zwarte met het witte hart, waarvan in oktober 2007 de opera in première ging, publiceerde Japin in 1998 een tweede verhalenbundel, De vierde wand.

Het volgende boek had alles te maken met de verfilming door Ineke Smits van enkele van zijn Magonische verhalen onder de titel Magonia.

In 2002 verscheen zijn tweede roman De droom van de leeuw, een exuberante literaire verbeelding van de jaren die Japin zelf doorbracht in cinematografische kringen in Rome.

Anderhalf jaar later verscheen de derde roman van Japin: Een schitterend gebrek. Deze roman overtrof zelfs eerdere successen.

Het boek werd bekroond met de Libris Literatuurprijs en vond al honderdduizenden lezers. In 2006 was Japin de auteur van het uitzonderlijk goed ontvangen Boekenweekgeschenk De grote wereld, waarvan in 2007 ook een handelseditie verscheen.

boekinformatie
Uitgeverij De Arbeiderspers
ISBN 9789029565295
€19,95
Bestel bij bol.com

Discussietips

1. Lies Schut gaf haar recensie in De Telegraaf de titel: ‘Pleidooi voor tolerantie’. Daniëlle Serdijn koos in de Volkskrant voor een andere typering. Zij noemde de roman ‘een boek over rouw, en de onmogelijkheid die te verwerken’. Welke typering vindt u het meest van toepassing?

2. In welke mate is Granny bereid en in staat tot vergeven? Op welke passages in het verhaal baseert u uw mening?

3. Hoe interpreteert u de titel? Op welke personages heeft deze betrekking?

4. Hoe heeft u de cursief gedrukte intermezzo’s ervaren?

5. Over het vertelperspectief waren niet alle recensenten te spreken. Thomas van den Bergh oordeelde in Elsevier: ‘Het nadeel van deze vorm, een verhaal-in-herinneringen, is dat de lezer zelf nooit ín het moment zelf zit, dat hij op afstand wordt gehouden’. En Pieter Steinz stelde in NRC Handelsblad: ‘De vertelstem, Granny Parker, naar eigen zeggen de vertegenwoordigster van “een ruw volk van snelle meningen met een gekarteld oordeel over alles en iedereen”, klinkt “gewoner”, om niet te zeggen braver, dan je zou verwachten, en zeker dan je zou willen. De wereld rondom haar komt tot leven, maar zijzelf veel minder.’ Wat is uw mening ten aanzien van het gekozen vertelperspectief?

6. Welk beeld heeft u zich gevormd van Cynthia Ann? In hoeverre herkende u in haar gesprekken met Granny (bijvoorbeeld p. 38-39, p. 73-74) een meisje van negen jaar? En hoe verklaart u haar complete persoonsverandering waardoor zij zich bij de hereniging niets meer van haar eerste tien levensjaren herinnert?

7. Hoe waardeerde u Japins stijl?

8. In haar monoloog gebruikt Granny regelmatig de formulering ‘… betekent voor iedereen wat anders’, waarbij op de plaats van de puntjes in het boek dan diverse zaken staan: liefde, vergeving, begrip. Wat is volgens u de betekenis van een dergelijke terugkerende formulering?

9. Jeroen Vullings stelde in de intro bij zijn recensie in Vrij Nederland dat De overgave ‘een hoog Het Kleine Huis op de Prairie-gehalte’ heeft, ‘met paardenfluisterende levenslessen’. Maar hij vond ook dat Japin er geen ‘mierzoet sprookje’ van heeft gemaakt: ‘het rauwe geweld komt als een donderslag bij heldere hemel’. Hoe kijkt u hier tegen aan?

10. Vullings typeert het boek als vooral ‘a good read’: een lekker verhaal zonder veel diepgang. Wat is uw mening?

Discussietips ontwikkeld door Reyer Kraan. © Biblion Uitgeverij, Leidschendam.